Blog

De juridische aspecten van eSports: transfers

In de vorige blog over eSports gaf ik een introductie op het onderwerp: de opkomst van gaming in competitieverband (eSports) kent een geweldige groei in populariteit. Het is een serieuze markt geworden, waar serieuze belangen spelen. De belangrijkste partijen die een rol spelen in de eGaming markt zijn spelers (players), teams, sponsors en streaming service providers. De verwachtingen en verplichtingen in de relaties tussen deze partijen worden beheerst door contracten. Goede contracten kunnen geschillen soms voorkomen. Maar soms heeft een overeenkomst ook niet het gewenste effect en ontstaat er verschil van mening, of wenst een partij zich – ondanks de afspraken in de overeenkomst – toch iets anders te doen. Spelerstransfers, beëindiging van sponsorcontracten, beëindiging van uitzendrechten: het komt niet alleen in de voetbalwereld voor. In deze blog ga ik in op deze contracten en esports transfers.

Contractuele relaties

Er zijn verschillende contractuele relaties die bestaan in de professionele eSports-industrie: De spelers sluiten contracten met hun team, de streaming service provider, en de sponsoren. Organisatoren van eSports toernooien, wedstrijden en competities sluiten contracten met de teams, sponsoren en soms ook met streaming service providers. En uiteraard sluiten teams ook op hun beurt contracten met sponsoren (en daarnaast dus met organisatoren en spelers). De sponsoren maken afspraken met organisatoren, teams, en individuele spelers. Kortom: een hoop onderlinge contractuele verhoudingen, waarbij de belangen soms nog wel eens met elkaar botsen.

Maatwerk

Kern van al deze contracten zijn vaak de spelers. Zij spelen zo’n belangrijke rol in eSports dat contracten tussen teams, sponsoren, streaming service providers en organisatoren vaak ook bepalingen bevatten over de betreffende spelers. Juist daarom zijn standaardovereenkomsten vaak niet geschikt, en is er steeds maatwerk nodig die toegespitst kunnen worden op de betreffende situatie.

Vrije transfermarkt

Spelers zijn in de eSports markt net zo mobiel als in de standaard sportwereld: ze wisselen van team, houden ermee op, of verhuizen naar een ander continent. De transfermarkt is dan ook booming business. Een verschil met de traditionele sportwereld is echter dat er zo goed als geen beperkingen zijn op de mobiliteit van spelers. De transfermarkt is relatief vrij. Er zijn soms slechts beperkingen qua periode waarin spelerstransfers plaats kunnen vinden. Er zijn geen beperkingen ten aanzien van salaris voor bepaalde spelersgroepen. “Dreamteams” zijn, met een flinke zak geld, dus zo gemaakt. 

Grote contractuele vrijheid

Aangezien er dus weinig beperkingen zijn, is de contractuele vrijheid groot. De beperkingen (en beschermingen!) van spelers dienen dus vastgelegd te worden in de spelerscontracten (en/of de teamcontracten). Een goed contract voor eSports-spelers houd in dit kader dus rekening met situaties als “wat gebeurd er wanneer de speler stopt of gediskwalificeerd wordt?” “is een transfer mogelijk gedurende de looptijd van een contract? “kan er een boete verbeurd raken in het geval van schending van afspraken?” “wat gebeurd er bij einde team?”.


Gaat er dan wat mis? Dan kan er teruggevallen worden op het contract. Een advocaat gespecialiseerd in gaming kan daarbij van dienst zijn.

Gerelateerde berichten

Leave a comment