Blog

Google noemt mijn naam. Mag dat?

Google moet soms verwijzingen naar persoonsgegevens op verzoek verwijderen. Dat oordeelt het Europese Hof van Justitie deze week. Uit dit arrest volgt namelijk dat Google verplicht is om het recht om vergeten te worden soms moet gehoorzamen. In Trouw leg ik de verwachte gevolgen van het arrest uit.

 

Wat was er aan de hand?

De zaak heeft zijn oorsprong in 1998 (!!). Het Spaanse dagblad La Vanguardia publiceerde toen aankondigingen van openbare veilingen van onroerend goed, in het kader van de terugvordering van sociale zekerheidspremies. Vastgoedondernemer Mario Costeja Gonzalez werd daar ook in genoemd.

In 2010 werden deze artikelen geïndexeerd door Google. Gevolg daarvan? Als je zocht naar de vastgoedhandelaar, kreeg je verwijzingen naar de berichten uit La Vanguardia te zien. En daar was Costeja Gonzalez natuurlijk niet blij mee.

Hij verzocht het Spaanse College bescherming persoonsgegevens daarom om verwijdering van de berichten van La Vanguardia én van Google. La Vanguardia hoefde daar geen gehoor aan te geven: de krant was verplicht tot publicatie op last van de Spaanse overheid. Google moest volgens de Spaanse privacytoezichthouder wél overstag: Ook al is de bronpublicatie rechtmatig, dan nog kan Google ertoe worden gehouden om een link naar die informatie te verwijderen.

Dat heeft vanzelfsprekend verzorgd voor een nare bijsmaak bij Google: Waarom moet je links naar rechtmatige informatie verwijderen? Geen wonder dat de zaak daarom tot de hoogste rechter van de EU terecht is gekomen: het Europese Hof van Justitie.

 

Wat oordeelt het Europese Hof van Justitie?

Het Europese Hof beoordeelt in deze zaak twee vragen: 1. Of Google gehouden is aan de privacyregels – of dat ze enkel als doorgeefluik geldt, en, zo ja, 2. Of Google ook gehouden kan worden tot verwijdering van de verwijzing ook als de broninformatie rechtmatig is.

Het Europese Hof stelt dat beide vragen bevestigend moeten worden beantwoord: 1. Google indexeert, rangschikt en ontsluit zo ongeveer het hele web, waaronder ook voor eigen commerciële doeleinden (AdWords) – en is kort gezegd daarom verantwoordelijk om zich aan de Europese privacywetgeving te houden, en 2. Google moet links verwijderen als dit in de omstandigheden gerechtvaardigd is.

Wat betekent het arrest voor Google?

Het arrest betekent dus niet dat Google álle links naar persoonsgegevens hoeft te verwijderen. Zo is het van belang om te beoordelen of de betreffende link schade veroorzaakt (zoals in het geval van Costeja Gonzalez het geval was) en of er bijvoorbeeld een publiek belang is gemoeid bij de informatie (zoals bij publieke personen het geval kan zijn).

Wat betekent het arrest voor de praktijk?

Het arrest biedt dus duidelijkheid dat zoekmachines en (andere) verantwoordelijken voor de verwerking van persoonsgegevens (het arrest geldt dus niet alleen voor Google!) in sommige gevallen genoodzaakt zijn om gehoor te geven aan het ‘recht om vergeten te worden’. De betrokken persoon hoeft niet alleen bij de websitehouder zelf aan te kloppen, maar kan óók bij de zoekmachine een verzoek tot verwijdering indienen.

In welke gevallen moet aan zo’n verzoek gehoor worden gegeven? Tja, dat wordt nog niet helemaal duidelijk: het had in mijn optiek voor het Europese Hof op de weg gelegen om daar meer (duidelijke) handvatten voor te geven. Ik verwacht dus nog wel wat rechtspraak om de precieze factoren voor de invulling van de belangenafweging in te kleuren.

Gerelateerde berichten

Leave a comment