Blog

Het recht om vergeten te worden is niet absoluut

Door Trouw werd ik gevraagd hoe Google omgaat met verzoeken tot verwijdering van gegevens uit de zoekresultaten. Het artikel zoomt in op de vraag of we niet teveel verwachten van het “recht om vergeten te worden”. Terecht, wat mij betreft. Dit recht is namelijk niet absoluut. Het gaat steeds om verschillende gevallen, waarbij soms de gegevens verwijderd moeten worden, en soms ook niet. Om een goede kans te maken, is het raadzaam acht te slaan op de ‘vuistregels voor het recht om vergeten te worden‘ die ik al eerder op deze blog op een rij heb gezet. En lees ook zeker deze blogs terug: Zoekresultaten over veroordeelde advocaat moeten worden verwijderd en HR: Verwijderen van zoekresultaten met persoonsgegevens. In het artikel laat ik weten dat ik niet verwacht dat het “recht om vergeten te worden” (ook wel: “right to be forgotten” of “vergeetrecht”) in beton gegoten zal worden. Het gaat immers steeds om een afweging van grondrechten. Ik verwacht wel dat op den duur steeds meer verzoeken toegestaan moeten worden, omdat de informatie die nu online staat over tien jaar wellicht niet meer relevant is. En dat is één van de factoren die meespeelt bij de afweging of je een geslaagd beroep op het privacyrecht kan doen. Lees hieronder mijn stuk uit het artikel, en lees hier het volledige artikel.

recht om vergeten te worden“Maar het vergeetrecht zal nooit in beton gegoten zitten, verwacht Wouter Dammers, ICT-jurist bij Lawfox, die regelmatig verwijderverzoeken namens cliënten bij Google doet. “Het recht is geen exacte wetenschap. Het gaat steeds om een subtiele afweging tussen het recht op privacy en de vrijheid van meningsuiting. Soms valt het dubbeltje de ene kant op, soms de andere.”

Bij de bron aanpakken
Hoewel hij in de praktijk merkt dat Google niet happig is om links te verwijderen – daar heeft het bedrijf volgens hem ook helemaal geen belang bij – denkt Dammers ook dat de verwachtingen over het vergeetrecht gewoon te hoog gespannen zijn. Door besluiten van de Hoge Raad en het hof is misschien het beeld ontstaan dat het recht op privacy altijd voor gaat, maar het vergeetrecht is niet bedoeld om een minder flatteus verleden onder het tapijt te vegen. Het is er alleen voor de gevallen dat informatie verouderd en niet meer relevant is. Dammers: “Ik kan me voorstellen dat over tien jaar vanzelf veel meer verzoeken worden toegekend, omdat er dan nog veel meer informatie nog veel langer op internet rondzwerft en er dus meer als verouderd kan worden beschouwd.”

Cliënten die door Google worden afgewezen en die niet naar de rechter willen stappen adviseert Dammers om het probleem bij de bron aan te pakken. Dus bij de website waar de informatie waar ze vanaf willen op staat. “Want ook als je Google links laat verwijderen, dan betekent dat nog niet dat de informatie van internet is. Het staat nog steeds online, het is alleen wat moeilijker te vinden.”

Dammers erkent wel dat die tactiek ook averechts kan werken. Wie aanklopt met het verzoek om een artikel te verwijderen, vestigt de aandacht weer op zich. En dat is juist het tegenovergestelde van wat mensen die vergeten willen worden voor ogen hadden.”

Jezelf van Google laten halen? Vergeet het maar Kristel van Teeffelen– 16:38, 30 augustus 2017

Gerelateerde berichten