Blog

Het auteursrecht staat een beroep op de Wob niet in de weg!

In deze blog wordt een klein uitstapje gemaakt naar het bestuursrecht, namelijk naar de Wet openbaarheid van bestuur (Wob). Een wet waar wij normaal gesproken weinig mee te maken hebben. De uitspraak die centraal staat in deze blog betreft echter een conflict tussen de Wob en de Auteurswet: een wet waar LAWFOX geregeld over procedeert. 

Botsende wetten

De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) en de Auteurswet zijn twee wetten die qua doelstelling haaks op elkaar staan. De Wob beoogt werken zoveel mogelijk te verveelvoudigen en openbaar te maken in het algemeen belang, terwijl de Auteurswet juist beoogt de verveelvoudigings- en openbaarmakingshandeling uitsluitend voor te behouden aan de auteursrechthebbende.

Het is denkbaar dat deze twee wetten met elkaar botsen: Hoe wordt het recht dan toegepast?
De Raad van State (o.a. de hoogste Nederlandse bestuursrechter) heeft eind vorig jaar antwoord op deze vraag gegeven. Volgens de Raad van State kan het auteursrecht toepassing van de Wob niet in de weg staan.

Wat was er aan de hand?

Op 17 juli 2015 is de korpschef van de politie verzocht om alle documenten met betrekking tot een door enkele onderzoekers van de Universiteit Leiden opgesteld rapport ‘Etnisch profileren in Den Haag? Een verkennend onderzoek naar beslissingen en opvattingen op straat‘ te verstrekken. Dit rapport is door onderzoeksstudenten opgesteld op verzoek van de gemeente Den Haag.

De korpschef heeft dit verzoek (gedeeltelijk) afgewezen. De korpschef meent namelijk dat het verstrekken van deze documenten een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en een inbreuk op het auteursrecht van de onderzoekers tot gevolg zou hebben.

De vraag is die in deze rechtszaak centraal staat is welke wet bij zo een botsing voorgaat.

Wat gaat voor: Wob vs. bescherming persoonlijke levenssfeer?

Voor wat betreft de Wob en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer bestond vóór deze uitspraak al enige duidelijkheid.

Artikel 10 lid 2 onder e Wob bepaalt namelijk dat het verstrekken van informatie op grond van de Wob achterwege blijft voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer.

Kortom, een belangenafweging zal moeten uitwijzen of de informatie al dan niet dient te worden verstrekt.

Wat gaat voor: Wob vs. Auteurswet?

Vóór deze uitspraak was echter niet geheel duidelijk hoe de verhoudingen lagen tussen de Auteurswet en de Wob.

Enerzijds kon worden beargumenteerd dat de Auteurswet een uitzondering vormde op de toepassing van de Wob. Artikel 2 lid 1 Wob luidt immers:

Een bestuursorgaan verstrekt bij de uitvoering van zijn taak, onverminderd het elders bij wet bepaalde, informatie overeenkomstig deze wet en gaat daarbij uit van het algemeen belang van openbaarheid van informatie.

Anderzijds kon worden beargumenteerd dat de Wob juist een uitzondering vormde op de toepassing van de Auteurswet. Artikel 1 Auteurswet luidt namelijk:

Het auteursrecht is het uitsluitend recht van den maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld.

Kortom, uit de wetteksten wordt niet duidelijk of de Wob een uitzondering vormt op de Auteurswet, of dat de Auteurswet juist een uitzondering vormt op de Wob.

Wetsgeschiedenis

Uit de wetsgeschiedenis kan wel enige duidelijkheid worden gehaald. Volgens antwoorden op in het vergaderjaar 1987/1988 gestelde kamervragen zou de Wob voorrang hebben op de Auteurswet. De wetgever heeft destijds echter besloten om geen expliciete voorrangsregeling in de wet op te nemen, omdat de wetten niet (snel) met elkaar zouden botsen. Volgens de wetgever zouden op de meeste stukken van de overheid namelijk geen auteursrechten rusten. Of de auteursrechten zouden bij de overheid zelf rusten, waardoor de overheid als auteursrechthebbende het recht heeft om de stukken te verveelvoudigen en openbaar te maken.

Raad van State hakt knoop door

Zoals nu blijkt, is het dus toch (goed) mogelijk dat deze wetten met elkaar botsen. De Raad van State moest in deze zaak dus de knoop doorhakken. Hij doet dat door de redenering uit de wetsgeschiedenis te volgen: De Wob is een wettelijke beperking op (artikel 1 van) de Auteurswet.

Conclusie: Het auteursrecht kan niet in de weg staan aan een beroep op de Wob.

Eindelijk echt duidelijkheid!

Gerelateerde berichten