Verjaring

Verjaring betekent dat na bepaalde tijd vordering niet meer juridisch afdwingbaar is. De verjaring is in het leven geroepen om de rechtszekerheid te dienen. De gedachte hierachter is dat het niet zo moet kunnen zijn dat een schuldeiser jarenlang geen actie onderneemt, en vervolgens na lange tijd alsnog met een vordering jegens de schuldenaar komt.

Relatieve en absolute verjaringstermijn

Het Nederlandse recht kent twee verjaringstermijnen de relatieve en de absolute verjaringstermijn. De relatieve verjaringstermijn is 5 jaar en vangt aan op het moment van opeisbaarheid, of in geval van schadevorderingen op het moment dat degene die schade heeft geleden met de schade en de daarvoor aansprakelijke persoon bekend is geworden. Deze termijn is dus mede afhankelijk van subjectieve kenmerken.

Daarom kent het Nederlandse recht ook een absolute verjaringstermijn. De absolute verjaringstermijn is 20 jaar. Deze termijn begint te lopen op het moment dat de schadeveroorzakende gebeurtenis is veroorzaakt. Dit is niet afhankelijk van enig subjectief kenmerk, maar alleen van een objectief kenmerk.

Een vordering is verjaard, indien één van deze verjaringstermijnen is verlopen.

 

Related Juridische termen